چکامه ی زیر از دوست خوبم نبی الله سنتی و برگرفته از تارنگار « توفان عشق » می باشد .
чакомаи зер аз дусти хубам ‘’ Набиюллохи Суннатй ‘’ ва баргирифта аз торнигори ‘’ туфони ишк ‘’ мебошад .
ای گمشده ی من
ای حساب روزهای رفته ام
ای سر بی سر شده ،ای دلِ بی دل شده
ای غرب را بر شرقیان آمیخته
ای به روی آتشم آبِ دیده ریخته ( آب دیده = اشک )
ای گمشده ی من !
از هر دری می پرسمت
از هر سری می پرسمت
از نگاه خشم آلود جلّاد شاهی ( یک شاه )
از توی چشمان سرِ داری ( یک دار )
ز آب چشم خواهران
شیر و خون مادران
از برگ گل می پرسمت
ز آنکه او دامان تو بوسه زده
از پنجه های خورشید می پرسم تو را
ز آنکه او از میانه ی نازکت آغوش کرده ست
از قطره ی باران می پرسمت
بر روی تو ، بر موی تو
بر لب نازک تو بوسه زده
ای گمشده ی من
ای گمشده ، تو انسان نه ای ( نیستی )
تو را از نامگوی رویخط آدم ( برگه ای نام و نسب را در آن می نویسند )
با خط بطلان
می کنم بیرون
ای گمشده ی من ، تو انسان نه ای
تو الهه ی بین خدا و مرد
ای الهه ی بین من و خدا
Эй гумшудаи ман,
Эй ҳисоби рузҳои рафтаам,
Эй сари бесар шуда, эй дили бедил шуда,
Эй ғарбро бар шарқиён омехта,
Эй ба руйи оташам оби дида рехта
Эй гумшудаи ман!
Аз ҳар даре мепурсамат
Аз ҳар саре мепурсамат
Аз нигоҳи хашмолуди чаллоди шаҳе
Аз туйи чашмони сари доре
З-оби чашми хоҳарон
Ширу хуни модарон
Аз барги гул мепурсамат
З-он ки у домони ту буса зада,
Аз панчаҳои хуршед мепурсам туро,
З-он ки у аз миёнаи нозукат оғуш кардаст
Аз қатраи борон ҳамепурсам
Бар руйи ту, бар муйи ту,
бар лаби нозуки ту буса зада
Эй гумшудаи ман!
Эй гумшуда, ту инсон наий,
Туро аз номгуйи руйхати одам
Бо хати батлон
Мекунам берун
Эй гумшудаи ман,
Ту инсон найи.
Ту олиҳаи байни худову мард!
Эй олиҳаи байни ману худо!